هنگامی که در فوریه ۱۹۳۶یک تلویزیون نیمه مکانیکی برای اولین بار در لندن به نمایش گذاشته شد، مردم از نگاه کردن به این پدیده ناآشنا، هراس داشتند اما خیلی سریع این وسیله جادویی، محبوب شد و به حریم خلوت خانه ها راه یافت.
تا پیش از آن، سینما و بخصوص سینمای تجاری آمریکا مهمترین رسانه سرگرم کننده جامعه نو بود و با محافظه کاری اخلاقی، از جمله با پرهیز از تصاویر برهنه، تلاش می کرد تا خانواده‌های طبقه متوسط شهری را از خود نراند.
ولی با رواج تلویزیون، سرگرمی به اتاق نشیمن خانه‌ها راه یافت و رفته رفته، تماشاگرانی که در خلوت خود، قید و بند و ملاحظه اخلاقی کمتری داشتند، بی پرواترین صحنه های معاشقه را پذیرا شدند.
حالا دیگر کسی از راه یافتن تلویزیون و نمایش حریم خصوصی انسانها وحشت ندارد. اما این وسیله ۸۱ ساله با پیشرفت فناوری، بار دیگر موجی از ترس را به وجود آورده و فوبیای تلویزیون(تلویزیون هراسی) را دوباره زنده کرده است.
کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند تلویزیون به یک وسیله هوشمند تبدیل شود که با سه بعدی شدن، بسیاری از تصاویر غیر واقعی را واقعی جلوه می‌دهد.
در چهلمین دوره نمایشگاه کالاهای مصرفی الکترونیکی لاس وگاس، تبلیغاتی به نمایش گذاشته شد که "واقعی نشان دادن تصاویر" در تلویزیون را القا کند: ببری طناب را پاره کرده و از تلویزیون به بیرون جهیده است و یا بارانی که در فیلم نشان داده می‌شود بیننده را خیس کرده است.
شرکت های سازنده با ساخت تلویزیون‌های سه بعدی هوشمند قصد دارند، بازار جدیدی را برای فروش محصولات خود دست و پا کنند. هم اکنون دانشمندان مشغول تحقیق بر روی واکنش الکتریکی پوست یا همان سیخ شدن موی دست هستند که بر اثر محرک‌های حسی مثل ترس به وجود می‌آید. تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که تلویزیون های سه بعدی واکنش الکتریکی پوست را به همراه خواهد داشت و باعث ترس انسانها خواهد شد.
تلویزیون‌های سه بعدی را می‌توان بدون عینک مخصوص و از پشت و رو، یعنی از هر دو طرف تماشا کرد.